Karantina sonrası hava güzel diye kendimi sonbaharın kollarına bıraktım. Dün test yaptırıp negatif çıkınca akşam bir arkadaşımın kızının düğününe uğradım. ne kadar da güzeldiler. Çocukluklarını bildiğim gençler evlenince ben neden hüzünleniyorum bilmiyorum. Bu gün öğlene kadar bir performans toplantım vardı o bitince hemen kendimi dışarı attım. Önce bir çay molası, sonbahar güneşi eşliğinde ağaçları izledim, ardından bahçeme gittim. bahçenin sonbahar hasadını yaptım. Nasıl güzeller. Domates, biber, patlıcan, fasulye ve bal kabağı topladım. Bir de komşudan patlamış mısır. bahçe komşum patlamış mısır verdi. hemen tohum ayırayım dedim. o kadar mı güzel olur renkleri. Zaten öğlene kadar toplantım olduğundan hemen bitiverdi gün. Ama 3 hafta sonra ışık, sonbahar güneşi ve bahçeler ağaçlar nefes aldırdı bana. fakat yetmedi... 

                                            beni cadılar bayramına yollayın bunlarla:)

şu mısırdaki güzellik renklerdeki cıvıltı

                                                        ve son domates biber-patlıcanlar

bu bahçe beni iyileştirmiş bu birkaç yıldır. Toprakla uğraşmanın iyileştirici bir gücü kesinlikle var.

yarın okula gideceğim dersim var. akşama ise Erken Çocukluk Eğitiminde Etkileşimli Okuma konusunda bir online eğitim vereceğim. Onun hazırlığını yaptım şimdi. Biraz sesim kısık ama bence yarın derse girersem bence iyileşir gider o da. 

bu çiöekler bahçeyi sarmış. çok şifalı çiçekler bu kadife çiçekleri. sirkesini yapacağım :)))