Uzun zamandan sonra rahat, huzurlu, hafta sonu gibi bir hafta sonu geçirdim. Kitap okudum, çukulata yaptım, arkadaşlarımla buluştum, film izledim. Unutmak üzere olduğum her şeyi yaptım. Fakat bir sürü öğrenci mailine maruz kaldım yine de. Okul geçen hafta pazar gecesi saat 21 sularında sosyal medya hesaplarından aniden bir karar yayınlamıştı " hava şartları nedeniyle geri kalan final sınavları ile bütünleme sınavları uzaktan yapılacaktır" önce bir şok oldum ben, pat diye senato nasıl toplanmış pazar gecesi dedim. Biraz söylendim, uzaktan sınavlar hiç sağlıklı olmuyor bizde. Başka üniversiteler nasıl yapıyor güvenlik önemlerini onu da bilmiyorum gerçi. Lakin son bir final sınavım kalmıştı seçmeli derste onu da uzaktan yaptım, söylene söylene:)) aynı şekilde bu hafta sonu yeni bir karar daha çıktı "bütünleme sınavları yüz yüze olacaktır karar iptal" bütün gençler memleketine gitti, olacak iş değil. Çok düşüncesiz buldum bu kararı da. Ben elbette yüz yüze olsun isterim ama bu kararlarda öğrencileri de düşünmek gerek elbette. Şimdi bana mal yağıyor

işte biri;

Hayırlı akşamlar hocam. Ben okul öncesi bölümünden 2. Sınıftayım. Fen dersinin finalde kaldım ve bütünleme sınavları yüz yüze olursa gelemeyeceğim. Benim gibi şehir dışındaki arkadaşlarımın da kar sebebiyle ve maddi imkanlardan dolayı gelememe durumu var ve sadece fen dersinden bütünlemeye kaldılar. Bütünlemeleri online veya ödev şeklinde yapabilme imkanımız olur mu?

Ancak en ilginç mail finallerden sonra gelen yabancı uyruklu bir öğrencimden;

"Hocam merhabalar. Ben öğrenciniz ........ Hocam ben 4. Sınıf öğrencisiyim. Bu okulda 5. yılım. Maddi yetersizlikler, çalışma durumum, benim ve ailemin sağlık engelleri, dil sorunum gibi nedenlerle okuyamadım. Bütün derslerim alttan kaldı. Fakülte bana iki yıl süre tanıdı bu bölümü bitirebilmem için. Bu yüzden çok fazla ders alıyorum. Hiç ders bırakmamam gerekiyor fakülteyi iki yılda bitirebilmem için. Bu dönem 14 ders alıyorum. Bütün derslerime çalışıyorum. Hepsinden geçtim. Sizin fen dersinizin vizesinden de 100 aldım. Fakat finalinizden 45 aldım ve 5 puan ile kaldım. Sizden özür dileyerek bana yardım etmenizi dileniyorum. Bana yardımcı olabilir misiniz? Ben sizin dediğinizi yapıyorum. "Hayat beni elemeden, ben kendimi elemiyorum". Şuan çok utanıyorum sizden not isterken. Lütfen beni bağışlayın. Teşekkür ederim. İyi çalışmalar hocam 🙏."

derste bir gün demiştim ki, hayatta bir şeye başlayınca ondan vazgeçmeyin, hayat sizi elemeden siz kendiniz elemeyin. Uçağı kaçıracağınız kesin bile olsa uçağın kapısına kadar gidin oradaki görevli desin ki, kapılar kapandı, öyle geri dönün. Zaten kapanmıştır demeyin:) öğrenci bu sözümü unutmamış, yeri gelince kullanmış demek ki:) çok güldüm maile ama hoşuma da gitti. 5 puan vermedim, ama bütünlemeye gir önce sen sonra bakarız dedim:) 



Bu sabah karlı bir sabaha uyandım.  Dün gece bir şey yoktu ama demek ki yağmış. Bu sabah ilkyardım eğitim kursum vardı sabah mesaj geldi iptal oldu hava şartlarından diye. Benim de Milli Eğitim'den birine verilmiş bir randevum vardı saat 14.00'de onu çarşambaya aldım. O zaman evde çalışmak, kitap okuma düştü benim payıma bu gün.

                                              Sabah penceremden bu manzarayla karşılaştım:)

                                                    Bu şahane çikolataları da ben yaptım :) restoranı olan bir arkadaşım dedi sana bir mini dükkan açalım artık bu ekşi mayalı ekmekler büyüyor:)))

 


Sınavları okuma, ilan etme işi tam bitti, bütünlemeye hazırım derken nur topu gibi iki projem oldu.
Birisini geçen yazımda anlatmıştım; Geçici Koruma Altındaki çocukların, Türkiye'deki eğitime erişimlerine ve sosyal uyumlarına katkı sağlamak için geliştirilmiş bir proje. Bu kapsamda, Milli Eğitim Bakanlığının Geçici Koruma Altındaki çocukların Türk eğitim sistemine katılımı ve uyumuna yönelik çabalarını desteklemek de bu projenin ana amaçları arasında. Dezavantajlı grup her zaman ilgimi çekti. Nedendir bilmiyorum ama unutulmuş bir çocuk grubu olarak düşündüm onları. Onların ihtiyacına yönelik birkaç proje hazırlayıp uygulamışlığım, birkaç yayın yapmışlığım var çok küçük de olsa. Kendi çapımdaki bu çabalarımın dışında bu proje resmen kucağıma bırakıldı. Bunun için 16-17-18 Şubat tarihlerinde Ankara'da bir çalıştaya katılacağım. Tarihler kesinleşti. Pilot illerden gelen öğretmenlerle içerik hazırlayacağız. Şimdiden başladım hazırlanmaya. Aslında beni çok heyecanlandıran bir proje bu. Oğluma anlattım, hemen kaç para alacaksın dedi. Yeni nesil böyle bakıyor sanırım olaya. Aslında alacağım para komik bir rakam ama en azından masraflarımı karşılayacak geliş gidiş gibi. Parasını sormamıştım bile ama söylemek zorunda kalıyormuş yetkililer. Kabul eden akademisin bulmakta zorluk çekiyoruz dedi. Çok az bütçemiz çünkü dedi. Oğlumda bari para alıyorum deme bu para değil dedi güldüm, beni heyecanlandıran şey o dezavantajlı grubun eğitim ihtiyacını karşılamaya bir katkım olacak daha ne isterim? Üstüne masraflarımı da karşılayacaklar. Bence on numara ilk öğretmen olduğumda şöyle demiştim; çok heyecan duyduğum her sabah sevinçle uyandığım bir iş yapıyorum, üstüne bana bir de para veriyorlar. Sanırım benim bakış açım biraz gençlere uymuyor dedim oğluma... Bu gece biraz hazırlık için çalışacağım ve bir zoom toplantısına katılacağım bu konuda. Bakalım yol bana neler öğretecek...

           “Bir göçmen, daha yeşil çimen bulmak için vatanını terk eder. Bir mülteci ise basacağı çimen kalmadığı için vatanını terk eder.”

 Son bir ayı özetlersem bari bir yazım olur Ocak ayı için diyorum:)

Hiç bir şeye vakit bulamadan ama her yere koşarak geçirdiğim bir ay oldu bu ay. Son 3 haftadır her hafta sonu İstanbul'a gittim. Çok yorucu olmasına karşılık çok da güzeldi. Bir projem vardı onu tamamlamak için her hafta sonu toplantı oldu. Her hafta uçak rötar yaptı. Arada gelip burada Etkileşimli Okuma atölyesini bile yapabildik. Öğretmen adayları o kadar güzel hazırlandılar ki, beni hiç yormadılar 4-8 yaş aralığından yüzlerce çocuk ağırladık. Onlara şahane ortamlarda kitaplar okuduk. Tam iki gün sürdü. Biz bile bu kadar yoğun talep alacağımızı düşünmemiştim. Final projeleriydi ve hepsi hakkıyla 100 aldılar tabi. Son gün Dekan hoca gelip gruru duydum sizinle, çok ses getirdi bu etkinlik hep telefonlar geldi diye uğradı yanımıza. Okulların çoğunu geri çevirmek zorunda kaldık randevu saatleri dolduğu için. Her okula 1' er saat zaman ayırdık neredeyse. 16 istasyon 32 kitabı canlandırdık. Çok şey öğrendik. 

 Bu her hafta devam eden İstanbul seyahatlerimden en çok annem memnun kaldı. Her hafta bana ne pişireyim, ne yapayım dedi durdu. Gelirken de her akşam pencerede seni bekliyordum şimdi kimi bekleyeceğim demesin mi? Bu arada alışıverdi yani geliş gidişlerime. Şimdilik bu geliş gidişler de bitti. Her şeyin ne kadar pahalı olduğundan yakınırken ilk defa oğlum sayesinde %50 indirimli uçak biletleri sayesinde pek bir mutlu mesut gittim geldim. otobüs biletinden bile daha ucuza gelen bu seyahatlerim pek bir sevindirdi  beni doğrusu; )

Bu arada ilk yüksek lisans öğrencimi mezun ettim. Tezini savundu. Finalleri yaptım ve hala okuyorum. Bu hafta kar yüzünden kalan finaller online olarak devam edecek. Bu gün okula gittim zor döndüm geri eve. evden çalışmak daha makul. Tarım işçisi çocuklarla, göçmen çocukları konu alan bir projeye davet edildim. İçeriği çok heyecan verici. Bu iki ay boyuncada Ankara'da olacak toplantılara katılacağım, öğretmenlerle odak grup görüşmesi yaparak onların ihtiyaçlarını belirleyip mentörlük yapacağım. Belki bir kazanım hazırlama söz konusu olabilir. MEB ortaklı bir proje bu. Açıkçası Ankara'dan hocam arayıp "beni aradılar ama seninle çalışmalarını önerdim, ben olsam seninle çalışırdım" diyince çok mutlu oldum doğrusu. 

 Bu koşturmaca içinde diyetime mola verdim ama en azından kilomu korumak yeniden almamak için çabalayıp duruyorum. 12 kilo verdim tam ve almak istemiyorum artık. Bu koruma işi de son derece zor bir işmiş. Şu anda dışarıda öyle nefis bir kar  yağıyor ki, camın önüne gidip durmaksızın izliyorum. Elimde son bir sınıf final kağıdı kaldı okunacak. az değil 85 tane ama onları da bitirip notları sisteme girip yalnızca pencereden kar seyredip, mutfağa gidip kek yapmak, sufle yapmak, çukulata yapmak, ekmek yapmak, çay içmek, salep içmek, ıhlamur içmek, salona gelip kitap okumak, film izlemek gibi hayallerim var. Kimse gülmez umarım:) 

                            Bu atölyenin fotoğrafları da kayıt altına alınsın tabi...