Bu gün yine gün sabah 06'da başladı. Erken kalkmanın acayip bir güzelliği var. Güne o kadar şey sığıyor ki siz bile şaşırıyorsunuz. Saat 10 gibi yüksek lisans dersim vardı onu yaptım 12 de lisans dersim vardı onu da yaptım:) tam 6 tane ekmek pişirdim. Sonra oğluma kahve yanında yiyebileceği bir kurabiye yaptım enfes oldu bayıldı. Her şeyi de beğenmez gurme bey ama bunu beğendi.

Öğlenden sonra yine bir çocuk danışanım vardı. Hikaye şu; çocuk 4 yaşında babası 5 ay önce ani bir kalp kriziyle ölüyor aile birden büyük bir boşluğa düşüyor ve çocuk babasını hayali bir arkadaş olarak alıyor dünyasına. Bundan sonra her gün düzenli olarak babam geldi kanepede uzandı pencereyi açtı mutfağa gitti bana şunu getirdi elinde poşetleri var babamın alıyım diyor. Anne deli gibi korkmuş tabi. Normalde evlere gitmiyorum fakat yetim çocuklar için evlere hizmet veriyorum. Bu arada tüm çocuklara ücretsiz bakıyorum. Yetişebildiğim kadar. Kendime söz vermişliğim var bu konuda. Bu çocuğu evinde kendi ortamında görmek için epey yol gittim. Onunla yaklaşık bir saat süren bir oyun oynadım. Yarım saat anneyle konuştum çıktım. çocuk babanın yokluğuyla baş edecek bir yol bulmuş. O kadar da akıllı ki.Beni babasıyla tanıştırdı:( kendi adını söylemiyor sonradan kendine babasının adını koymuş, bana bundan sonra Osman diyin diyor, baş edemiyor yoklukla napsın o kadar küçük ki, annesi elbette çok endişeliydi.  Annesine her şeyin normal olduğunu korkmaması gerektiğini söyledim. 10 gün sonra yine gideceğim. Anneye bazı ödevler verdim, onu biraz rahatlattım ve  çıktım. Hala valiz hazırlamadım ben yarın İstanbul'a gidiyorum. Oradan yazabilir miyim bilmiyorum. Corona olmadan gidip gelirim inşallah:)