Kendi Doğam

Birkaç gündür yoğun bir trafik var okulda, aslında dersler bitti bizim, sınavlarda ilan edildi ama mezunlar çıkışlarını almaya geliyorlar, yaz okuluna kalanlar kayıt yaptırmaya, staja çıkacaklar dilekçelerini vermeye. Ama ben şikayetçi değilim, hatta öyle mutluluk ve keyifle yapıyorum ki tüm işlerimi, enerjim yerinde, neşem yerinde, fazlasıyla keyifli olduğum dışardan görünebilecek kadar da coşkuluyum hatta. Bu arada Pazartesi Turhal'a gittim seminer için, özel gereksinimli çocukların anne babalarına ergenlikte cinsel gelişimi anlattım, nasılda heyecanlı göslerle bakıyorlardı bana, keşke elimde bir sihirli değnek olsaydı da dedim herkesin sorununu uzanıp düzeltebilseydim, sonra da aynı okulda ki özel gereksinmli çocukların öğretmenlerine zihinsel engellilerde matematik eğitimi ile ilgili çok keyifli,eğlenceli ve uygulamalı bir çalışma yapıp döndüm. Bu hafta bir telefon aldım, şaşırdım, afalladım ve bana telefonda söylenenin doğru olup olmadığını araştırdım. Doğruymuş! Evet son sınıf öğrencilerimden danışmanı olduğum iki kişi - hem de hiç beklemediğim iki kişi- bana yıl boyunca devam eden çok ciddi bir yalan söylemişler ve ben bunu yıl sonunda kim olduğunu bilmediğim bir kişinin telefonu ile öğrenmiş bulunuyorum. Bunun üzerine çok fazla şey söyleyesim var, yani yalan üzerine, çünkü yalanın ruhumda yarattığı yaraların tahribatı hiç iyleşmezken, başkalarını anlayabilecek kadar hoşgörülü bir bakış açısına sahip olduğum halde böyle yalanların gerekçelerini hiç anlayamazken, tekrar tekrar benzer durumlarla karşılaşmak hoş olmuyor tabi benim gibi biri için ama şimdi sadece aklıma gelen ve çok sevdiğim bir öyküyü paylaşıp bırakacağım, biraz hazmedeyim durumu, anlamaya çalışayım, herkesin açısından bakmayı deneyeyim, empati kurayım, sonra dönüp kendimi değerlendireyim, nerde hata yaptığımı bulayım, sonra da ne hissettiğimi elbet yazarım.
Hintli bir adam suda bata çıka ilerlemeye çalışan bir akrep görür. Onu kurtarmaya karar verir ve parmağını uzatır ama akrep onu sokar. Hintli tekrar akrebi sudan kurtarmaya çalışır ama akrep onu tekrar sokar.Yakınlardaki başka birisi ona, onu sürekli sokmaya çalışan akrebi kurtarmaya çalışmaktan vazgeçmesini söyler. Ama Hintli adam söyle der: "Sokmak akrebin doğasında vardır. Benim doğamda ise sevmek var. Neden sokmak akrebin doğasında var diye kendi doğamda olan sevmekten vazgeçeyim?"