Gözlüklerim

Yaklaşık bir haftadır güneş gözlüklerimi kaybettim, hemen her yıl, başıma gelen geleneksel hale getirdiğim bu güneş gözlüğü kaybetme işi artık canımı sıkmaya başlamış olacak ki, dün akşam Liva’da otururken Mehmet’e dedim ki, Mehmet, bir arkadaşım araçlara araç takip kiti taktırdığını ve internete girip araçlar nerde her an görebildiğini söyledi, hatta bir seferinde de benim yanımda telefondan bağlanıp araçlar nerde ona bakıyorum dedi, benim gözlüklere de taksak böyle bir şey olmaz mı dedim, o da bana “Bence sana bir takip kiti taktıralım çünkü kendini de unutacak gibi görünüyorsun, özellikle bu son günlerde” dedi, hepimizi yıkıldık gülmekten ve o kadar çok güldük ki, arka masada belediye başkanı arkadaşları ile yemek yiyordu, Mehmet, başkan şimdi kalkıp bizim masaya gelecek burası daha eğlenceli diyerek gecenin espirisini de yapmış oldu. tabi bu konuşmanın öncesi de ki diyalogu, yani mehmet’in bana ve mevcut dalgınlığıma olan takılmalarını buraya aktaramadığım için üzgünüm:) biraz da utandım zaten, neyse dün akşam üzeri Arzu ve Nuray ile gidip kendime yeni bir güneş gözlüğü aldım, onlar ısrarla büyük gözlük seçerken ben büyük istemedim işte bu gözlükleri aldım, ama artık öyle çok pahalı gözlük almaktan son iki yıldır vazgeçmiş bulunuyorum ilk kaybettiğim Dolce Gabbana gözlüklerine epey hayıflandığımdan beri, geçen yıl osse almıştım gecen hafta ona da veda ettim dikkatsizliğimden dolayı, şimdi gene başka bir osse aldım, öyle çok para vermedim 200 ytl sadece, nasılsa seneye yazın kimbilir nerde unutacağım diyerek, hemen de Nihal’ ide yamacıma alıp gözlüklerim nasıl duruyor açılış başlamadan resimler çektim, tabi resimlerde yeni makinemden bu arada, geçen hafta içinde Amerika’dan yeni dijital makinem da gelmiş bulunuyor, bu sefer Canon oldu, umarım Sony makinemin başına gelenler onun başına gelmez. başıma güzel şeyler gelsin artık lütfen. Açılış macerasını anlatmadan bunu söyleyeyim önce istedim.