Ramazanın ilk misafirlerini ağırlamış bulunuyorum, üstelik de evime de ilk kez gelen bu misafirleri bir razaman sofrasında ağırlamak kısmet oldu. Evet üstelik çok da kısa bir süre içinde hazırlandı bu masa. Okuldan eve geldiğimde saat 15.30 u gösteriyordu, bu masanın üzerindeki tüm çeşitleri hazırlayıp masaya koyduğumda ise saat 16.45. demek ki aslında çok da zaman almamış yapılanlar, tabi Ayşegül’ün masa örtüsünü ütülediğini, -üstelik beli ağrıya ağrıya- elbet unutmadım:)) Menümüzde neler var sayalım; domates çorbası, alabalık, yeşil salata, brokoli salatası, turşu, kırmızılâhana salatası, zeytinyağlı barbunya, pilav, cevizli baklava, susamlı ekmek, karpuz. (insanın karnı aç olunca hiç doymayacağını sanıyor cidden, onca şey hazırladık kısa bir süre içinde ama yarısı bile yenmedi kaldı) Pazar günü içinde gene ağırlanacak misafirler belirlendi, neler pişirileceği düşünüldü ve planlar uygulamaya geçmeye hazırlanıyor… “Ramazan ayı sana huzur getirecek biliyorum, sana dua edeceğim” demişti Arzu, galiba haklıydı, iyileştirici gücünün etkisini gösterdi ve beni sakinleştirdi, artık eskisi gibi hırçın değilim hayata karşı, olanları anlayışla karşılayıp duaların gücüyle iyileşiyorum, hala küçük çapta göletler oluşsa da, yaralarımı sarıyorum… Ve biliyorum elbet zaman....
İnsan öğreniyor yaşarken, ama dost sohbetleri ve arkadaş gülümsemelerini yerini tutan başka bir şey yok yeryüzünde, öteki her şey geçip gidiyor sonuçta… Üzüntüler de yerini başka başka şeylere bırakıyor, insan hem affetmeyi öğreniyor hem de kabullenip yürümeyi. Çünkü duygusal olarak kendinizi güvende hissetmediğiniz hiçbir yerde kalamıyorsunuz. Duygusal güvenlik o kadar önemli ki insan kendini duygusal olarak güvende hissetmediği hiç bir yerde kalamıyor. Ben evimde kendimi hep iyi hissetmişimdir, bir de kendimi saklamak zorunda kalmayacağımı hissettiğim arkadaşlarımın yanında… Haftanın son günü olmasına rağmen, işten çıkıp koşa koşa eve gelip bir telaş ve heyecanla hazırlanmış bu ramazan sofrasında otururken aniden bir şeyi fark ettim, insan yeter ki bir şeyi istemeye görsün onu engelleyecek tek şey korkuları olur herhalde. İyileşmek istiyorsan iyileşirsin, kanamak istiyorsan kanarsın, anlamak istiyorsan anlarsın, dürüst davranmak istiyorsan davranırsın, kendini kandırmaya gelince onu seçersen sonsuza dek kanarsın! Hayat devam ediyor işte…
Elbet Türk kahvesi olmadan olmazdı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder