Bu sabah erkenden dersle başladı. Ardından kongre sunumları. İlk defa çevrimiçi bir kongre deneyimledim. Bizim oturum başlayınca teknik bir sorun çıktı bizim bildiri 3. sırada olmasına rağmen ilk sıraya alındı sorunu olan bildirinin ses düzeni düzelene kadar biz sunduk iki arkadaş korktuğum gibi olmadı. Bizim çalışmamız çok farklı bir uygulama örneğiydi." Erken Çocukluk Eğitiminde Bahçe Akademisi; Kültürlerarası İletişim İçin Bir Uygulama Örneği" cezaevinde anneleri ile kalmak zorunda olup cezaevi anaokulunda okulöncesi eğitime devam eden 2-6 yaş arasındaki çocuklarla, huzurevinde kalan yaşlılar arasında doğal yaşam becerilerini geliştirmek için, bahçe etkinlikleri yoluyla dezavantajlı durumda bulunan çocuk ve yaşlıların eğitime erişim imkân ve fırsatlarının artırılmasına ilişkin stratejiler geliştirerek, uygulamalar yapmaktı amacımız. Bu amaçla uzun zamandır devam ediyor. Bu  sürdürülebilir olması açısından da çok kıymetli. Eğitimde iyi örneklerde ödül alan bir proje. Ceza Evi anaokulunda uygulanmasının da bence apayrı bir kıymeti var. Zira o çocukların çevreyle hiçbir teması yok bu okuldan başka. Çalışmaya ceza evinde anneleriyle birlikte kalan 2-6 yaş arasında 53 çocuk ile huzur evinde kalan 52-78 yaş aralığında 34 kişi katıldı. Şimdi bitti mi? Hayır devam ediyoruz. Çocuklar değişiyor sadece...

Kongre bitti. Akşam ertelediğim dersi yaptım. Şimdi çayımı aldım. Sabah dersimi yapıp Eylül'e kahvaltıya gideceğim.

Birazdan yeni gelen kitabımı okumaya başlayacağım. Hâlbuki kağnı hızında ilerleyen kitabımı yazmaya devam etmem lazım, yoksa bitmeyecek yaza kadar... 

Not: çevrimiçi kongre hatırası olarak dursun bu fotoğraf:)