Haftanın Son Günü
Bu hafta ikinci kek. Hep çocuklara yaptığım ziyaretlere kek götürüyorum bu sıralar. Bu limonlu kek de bir çocuk için yapıldı fakat asıl amaç yeni alınan kek kalıbını denemek:) 4 farklı kalıp aldım önümüzdeki haftalarda kek etkinliğim devam edecek :)Haftanın son gününü büyük bir koşturmayla kapadım. Mutfakta ekşi mayalı hamurlar var. Simit yapılacak hafta sonuna. Ekşi mayalı simit. Burayı günlük kendimle laflamak olarak kullanmaya karar verdim. Eylül'e gittim fakat evde yoktu. Yarın yine gideceğim. Bu gün burnuma çiçek kokuları geldi hep. Güllerin arasından geçiyormuşum gibi hep. Öldüm de çiçek bahçelerinden mi geçiyorum acaba dedim...

7 yorum:
kekinin kokusu geldi burnuma...ekşi mayalı simitin kokusu gelmesin diye kaçtım biraz gerçi. yoksa uyuyamam :) şu hayatta dayanamacağım şeylerin başındadır simit her zaman :)
ay pek çok sevindim yeniden yazmaya başladığına ya :) sen yaz, ben okurum ki :)
Bir gün sıcak simit yapacak kadar yakınına gelirim belki:) Hayat bu belli mi olur. Senin yüzünden yeniden yazmaya başladım:))
ay hadi inşallah diyelim :) hayat bu :)
Merhaba Butterfly,
Eski blog günlerimizden biliyorum sizi. Pek karşılıklı yazışmadık sanıyorum, ancak Şule'nin arkadaşı olduğunuz aklımda.
Yeniden yazmaya başlamanıza sevindim.
Şule size sebep olduysa, ben de biraz Şule'ye sebep olmuştum. Belki, böyle böyle zincirin halkaları çoğalır. :)
Sevgili Ekmekçikız ben hiç unutmadım sizi, düzenli blog yazdığım yıllar her gün akşam tavaf ederdim yazdıklarınızı:)) yıllardır görüşmemiş ama özlem biriktirmiş eski dostlara rastlamak gibi oldu yorumunuzu okuduğumdaki hissim. hatta zaman zaman herhangi bir yerde gördüğüm çiçek açmış ağaçları sizin sardunya mı ne hala emin olamadığım o güzel mor çiçekl, profil ağacına benzetir Ekmekçikız buralarda olmalı derim. Ne güzel incirin halkasında olmak. Hepimiz birbirimize değerek geçiyoruz bu hayattan. O zamandan bu zamana değişen şeyler oldu elbet mesela ben bir ekşi mayalı ekmek tutkunu oldum son 4 yılda:) al işte ortak bir şey daha. :)
Ne kadar hoş iltifat böyle! Yeniden blogda karşılaşmak çok güzel. :)
Bu arada bir sır vereyim, benim o ağaç "erguvan" ağacı. O ağacın çiçeklerinin rengi öyle özel ki, rengin adı da erguvan. :)
Açması yakındır, zamanı geliyor yavaş yavaş.
Erguvan haa ne güzelmiş ismi.Öğrendim
Yorum Gönder