Balıkesir--Ayvalık-Cunda

Uzun bir aradan sonra ne güzel yeniden birlikte olma umudu, yazma heyecanı, az da olsa, kısa da olsa heyecanlandırıyor yeniden beni...
Bayram tatiline bir hafta kala ne yapacağımı düşünmeye başladım, oğlum babasına gidecekti her zaman ki gibi… Şükriye’ye dedim ki siz Edremit’e gidecek misiniz? Galiba evet dedi, süper dedim ben de sizinle geliyorum beni de İvrin di’de bırakın. Hemen Leyla’yı aradım “ben geliyorummm dedim, çok sevindi, hemen planlar yaptık telefonda, yola çıkmamıza 3 gün kala bir akşamüzeri apartman kapısından eve girerken merdiven basamağında ayağım takıldı ve düştüm, düştüm ve büyük bir çığlık atarak yerde kaldım, acım geçsin diye birkaç dakika bekledim ama nafile hem daha çok acıyor gittikçe hem de kalkamıyorum. Çantama uzandım özlem’i aradım “özlemim ben düştüm kalkamıyom gel al beni”dedim, Hemen geldi, Zehra’yı aradık hastaneden gittik ama cidden basamıyorum yolda da bir yandna söylenmiyorum tatile gideceğim hayır kırılmış olamaz diyorum, Özlem bi sus diyorJ hemen ortepedi servisi, çekilen röntgenler kontroller ama bir yandan da ben hala bağırıyorum ayağım oldu kocaman ve mosmor, Allahtan kırık değil ama doku zedelenmesi var 3 gün basmayacak yere dedi doktor… 3 gün yere basmadım, hergün nolur iyileşmem lazım leylaya gidicem diye tuturdum, tekrar gidip özel bir hastenede röntgen çektirdim onlarda aynısını söylediler, doku zedelenmesi, 3 hafta sahalardan uzak kalacaksın:) 4. gün yola çıktım sargılı ve sekerek, yolda sevgili Şükriye ve aliosman nazladılar beni, ben de hasta bir kadınım ben bakın ayagım sakat diye tadını çıkardım, canım arkadaşım Leyla da beni iyileştirdi Balıkesir’de, bir de üstüne gezdirdi, yedirdi içirdi, üstüne de 2 kilo alıp geri geldim:) gittim- gezdim-gördüm-geldim…. Balıkesir-Edremit-Akçay-Susurluk-ivrindi-Ayvalık-Cunda.... Hatta Cunda’ya gitmek için ayvalık’dan hareket etmeden önce Şule’yi aradım, “bil bakalım ben nerdeyim “diyeJ, demek sonunda gittin dedi sevgili Şule’de… ayağım hala agır aksak, yürürken hala sekiyorum, hala şişim inmedi, doktor bana 3 hafta sporu yasakladı ama ben çok gezdiğim için bu iyileşme 3 ay bile olabilir sanırsam, ama değdi doğrusu. Ege gerçekten bir başka güzellik sunuyor insanın kalbine….
Bunlar da makineme takılanlar. (Şule ve Sevin ablam gene şikayet etmesinler diye kocaman kocaman resimler koydum)

Önce karabatak kuşları ve martılar karşıladı bizi kıyıda, biz Ayvalık tostlarımızı yerken onlar sesleri ve kanat çırpışları ile eşlik ettiler bize...

sonra güzel güneşli bir hava Şeytan Sofrasında gülümsedi bize....

Nasıl güzel bir sonbahar bu dedirten bir gün.. Nasıl şanslıyız dedik birbirimize bakıp gülümseyerek.... Aralık ayı olduğuna kim inanır değil mi?

Canım arkadaşım Leylam.... Şeytan sofrasından Ayvalık kıyılarına baktık doyasıya... Ama doyamadık....

Güneşin batışını pek çok yerde izledim ancak bu kadar güzelliği bir de Bolu Abant'da görmüştüm... Denize vuran yansımanın güzelliği ile büyülendim... Unutup ayağımın sakat olduğunu kıyı boyunca izledim güneşi ve insanları...

Ortalıkta buram buram kornet kokusu.... Olmaz tabı bu sakızlı dondurmanın tadına bakmadan ayrılmak, güneş batmak üzereyken, deniz ve yosun kokusu yükselirken adadan... Yeniden gelmek üzere, daha doyasıya gezmek üzere dileklerimizle....