Tembellik-Yalnızlık-Güzellik-Mutluluk

Tembellik!

Önemlidir- tembellik etmeyi bilmek lazım. İşin özü tempodur. Yaptığından tamamen uzaklaşıp doğru zamanda mola almazsan her şeyini kaybedersin. Doruk noktalarının arasında hiçbir şey yapmadığın boşluklar olmalı. Yatağa uzanıp tavanı seyretmek gibi… hiçbir şey yapmamak, bir yere varmaya çalışmadan… Salyangoz gibi….


Yalnızlık!

Hiç yalnız hissetmedim kendimi. Bir odada tek başıma kaldım, intiharın eşiğinde kendimi çok kötü hissettiğim oldu, ama hiçbir zaman birinin odaya girip kendimi daha iyi hissetmemi sağlayacağını düşünmedim. Çünkü yalnız kalmaya doyamam. En güçlü insanlar genellikle yalnızdır.

Güzellik!

Güzellik diye bir şey yoktur, fizyonomi dediğimiz şey var. Hatlar arası uyum söz konusudur. Matematikseldir.
Gerçek güzellik tabiî ki kişilikte yatar, kaşların biçiminde değil. Çirkinlik yoktur biçimsizlik vardır.

Mutluluk!

Bir şeye mutludur diyebilmek için, o şey bittiğinde de hala mutlu olmanız gerekiyor. Mutluluklar gelip geçicidir insan hayatında. Evet, hiçbir aşk mutlu değildir. Ben her aşka yarım kalacak gözüyle bakarım. Çünkü ne kadar sürerse sürsün sonunda bir gün bitecek ve bu geride kalana bir hüzün duygusundan başka hiçbir şey bırakmaz ilginçtir ne kadar güzel şey yaşarsanız yaşayın aşk bittiğinde o güzellikler dönüşüp hüzün olur. Bunun için belki de şiire daha çok hüzün yakıştırırım ben…

Not: Resim kar yağdığı günlerden yürüyüş esnasında karşıma çıkmış, gözüme takılmış, sonra da makinama takılmış bir kış günü süpriz hikayesi. Ama adı "Farkındayım kuru sarı"

Bu arada ben bu Cuma İstanbul'da olacağım, makinam çantamda, burnumda deniz ve yosun kokuları ile özlem gidermek, tazelenmek için, küçük bir İstanbul gezisi, gezi notları pazartesi gününden sonra:)