Hepimiz birbirimize görünmez iplerle bağlıyız. O zaman hepimiz birbirimizden sorumluyuz.
Cumartesi, Ocak 05, 2008
Yılın ilk beyaz güzelliği-1
Sevgili Sema, "Kar yagdı İstanbul'a, bu yüzden yenilendik" dediği günden beri hayıflanıyor ve kıskançlık yaşıyordum:) buraya ne zaman yağacak acaba diye, bu gün sabah dersim başka bir okuldaydı, orada işim bitince öğleden sonra kampüse gittim, odama bir kapandım, sınavlardan, gelen giden öğrencilerden basımı kaldıramadım, taaa ki, uygulamalı sınav yaparken, çocukların "Hocam dısarıyı gördünüz mü? Nasıl geri döneceğiz" demelerine kadar. Bir baktım cidden dedikleri gibi, ben okula gelirken sadace "havada kar kokusu var" diyordum, aradan bir kaç saat geçmedi ki, heryeri beyaz bir güzellik kaplamış, saatime baktım daha 20.00 bile olmamış, sınavı kısa kestim çünkü çocuklarda dönemezlerdi şehre bu şekilde, odama gidip pencereden seyrettim bu güzzelliği biraz resim çektim, nasıl eve giderim diye düşünüyordum ki telefonum çaldı, telefondaki ses; "Hocam nerdesiniz? Eğer kampüste iseniz ve de arabayla gitmiş iseniz oradan dönemessizniz isterseniz ben gelip sizi alayım bekleyin" dedi, pencereden bakıyordum arabalar kayıyor ve kaldırma çarpıyorlardı, minübüslerde aynı şekilde, ama manzara müthişti. Furkan beni almaya gelene kadar fotoğraf çektim, yağan kar çam ağaçlarında inanılmaz bir güzellilk oluşturmuştu, öğrenciler cadde üzerinde kayıyorlar, çığlık atıyorlar, sınavdan çıkmış olmanın rahatlığı ile neşeleniyorlardı, Furkan iyi ki geldi yoksa kesinlikle ben arabayla gelemezdim diye kendi kendime söylenerek çıktım, evde Alperen bekliyormuş bu kez dışarı çıkmayı ve gece yarısı 23.00 sularında heryeri kardan ıslanmış bir vaziyetde eve döndük... Şimdi erkenden kalktım bu resimleri yayınlıyım öyle okula gideyim diye ama tabi kar yagışı devam ediyor, en az 1 saat önce çıkmam gerek evden derse yetişmem için, botlarımın kara basarken çıkardığı o güzel sesi dinleye dinleye yürümek bana iyi gelecek biliyorum...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)


9 yorum:
Botlarının karla ezgisi nasıldı bugün?:) Resimlere bayıldım ama sen kelime oyunlarına bu postu ekleyerek sıranı savmış mı oluyorsun şimdi?;-)
Ben de oğlum büyüsün birlikte kar topu oynayalım istiyorum!:)) Çok mutlu kareler bunlar. Daimi olsun...
Sabah sabah bloguna girince bir sevindim anlatamam.. Kaç gündür bir türlü beceremiyordum. Sen mi şifreyi kaldırdın yoksa, benim becereceğim mi tuttu? Yeniden yazılarını okuyabilmek çok hoş...
Sevgiler
Sevgili Sema, ben cok seviyorum yumusak karların uzerınde yurumeyı, yururken cıkan o ezgılerı, evet sayalım lutfen ben sıramı savmıs olayım:)
Bır gun bakmıssın kı Barıs ıstemedıgın kadar buyumus, sonra sen "ama ben bu kadar buyusun ıstememıstım" derken buluvereceksın kendını, benım gıbı yanı:)
Aysegul, sıfre kalıdırılmadı ama sen becermıssın acmayı dıyım:) Ben de seni bir suredir sesizce okuyorum, tapınak resimlerine bayıldım, sanki oyuncak satolar gibi duruyor. Sevgiler.
çalan müziği dinlemek içimi huzurla doldurdu,arada yazdığım blogda sen gibi perilerin olduğunu bilmek kar kadar beyaz işte..
genelde ben yazılarımı aşağıdaki blogta yazıyorum bilgin olsun
http://atesinsesi.blogspot.com/
beni burdan okuyabilirsin
nice yıllara
Yürürken çıkan o sesi bende çok seviyorum, malesef burda karda yürünecek kadar bile yağmadı, daha çok iş saatine denk geldi e ben karda yürüyebilirmiyim diyede çıkamıyorsun işten, daha çok çamur var desek yeridir. Ayrıca fotolar çok güzel.
Merhaba sevgili Butterfly,
İstanbul'da kar zamanı bulunamadım ama fotoğraflar şimdilik bu ihtiyacımı karşılamakta. Lapa lapa ne de güzel yağmış... Elleriyle gelin etmiş İstanbul'u tabiat...
Sevgilerimle...
şu karın iyileştirici bir etkisi var ruh üzerinde sanırım :)
istanbula kar yağdı diye nasıl sevindim bilemezsin. geçen sene karsız bir kış geçirmekten hiç hoşlanmamıştım. gerçi bu seferki kar öyle kardanadamlık falan değildi ama olsun, daha yağacağının habercisiydi sanki...sizin fotolar da müthiş yalnız. imrenmedim desem yalan olur...
Atesin sesi ve emre uzun zamandır yoktunuz, hoşgeldiniz:) o siteni biliyorum, şiirlerini oradan takip ediyorum ben de:)
Sevgili Aslı bu görüntüler İstanbul'dan değil maalesef, keşke olsaydı, ben İstanbul aşığı olarak orada yaşamıyorum henüz, düzelteyim istedim:)
Şule cidden kar iyileştiriyor bana da iyi geliyor, ama uzun sürünce kalkması arabayla gidemediğim için işkenceye dönüşüyor, su an yolar buzlu, ışkenceye donusuyo yani:)
Bu manzarayı görmeyeli yılar var Kelebek:(
Hayır miamide yaşamıyorum ama kar olmayan memleketlerdeyim maalesef :(
Hele o yürürken botların çıkardığı ses.Kütür kütür offfff,aklına biz gelelim emi,öyle yürü ki bizde buradan hissedip kendimizi iyi hissedelim.
Yorum Gönder