Dün karneler alındı, Alpi büyük bir heyecanla evden çıkarken "beni erken eve bekleme lütfen anne arkdaşlarımla son gün eğleneceğiz" diye çıktı, ve tabi geç geldi, oysa ben ona Şule'nin dediği gibi tost ısmarlaycaktım teşekkürlü karnesine:) soğuyu yemiş gezerken, şimdi içerde işte bu halde yatıyor, durmayan bir öksürük ve salya sümük bir şekilde, sabahtan beri ballı ıhlamur kürü,acıkınca çorba servisi, burnunu silmek için bir rulo tuvalet kağıdı taşıyorum, bir yandan da söyleniyor tabi, yarına sokağa çıkacak kadar iyileşirmiyim diye... Odada lavanta kokusu yayılsın, rahatlasın diye üzerine lavanta yağı damlattığım bir mum yaktım. Gözünü açamıyor aslında ama arada bir tek gözü ile tv. bakmaya çalışıyor. Bu arada teşekkür aldı, takdiri 2 puanla kaçırdım diye hayıflandı, ilk kez takdir alamadım diye telefonlarda kimseyle konuşmak istemiyor, sorulunca uzun açıklamalar yapıyor, Anadolu lisesi çok zor hem 2 puanla kaçırdım, hem sınıfta sadece 4 kişi alabildi, ben bu sefer alamadım.... diye devam eden uzun cümleler kurarken sıkılıyor, babannesi ve annenesiyle konuşurkende ofladı dün akşam, ama kuzenleri anladı onu teşekkür aldım diyince Nihan, "ee tabi lise zordur, Anadolu lisesi daha zor" biraz gülmsedi, anlaşılmak ne güzel bir duygu değil mi? Yaşın kaç olursa olsun, anlatmadan anlaşılmayı öyle çok isterdim ki... Oysa hayatım boyunca o kadar çok anlatmama karşılık ne kadar anlayışsız insanlarla karşılaştığımı düşünüp gözlerim doldu hemen.... Az önce Dory'nin kuzenin başına gelenleri okuyunca kendimi düşündüm, kendimi düşünürken kulaklarımda Sema'nın bana söyledikleri vardı...
İçerden öksürük sesleri kuvvetlendi, gidip ıhlamur yapayım, taze portakal suyu sıkayım, ateşine bakayım, çocukken de hastalanınca hemen onu nasıl kucaklayıp doktora gittiğimizi anlatayım, kendime de bir sıcak çukulata yapayım, yanınbaşına oturayım,yüzümü karanlıktan kurtarayım, sadece oa odaklanayım, tatilini iyi geçirmesini sağlamak için uğraşayım, çok huzursuzlanırsa da alıp hastaneye götüreyim, bir iğne ile daha rahat bir gece geçirmesini sağlayayım...
7 yorum:
Merhabalar tekrar,
Çocuk gelişim Uzmanı olduğunuzu okuyunca yorumunuz daha anlamlı oldu.
Geçmiş olsun Alp Bey'e. Çabuk iyileşip tatilin keyfini çıkarır inşallah.
Anadolu lisesi zordur, teşekkür çok önemlidir, Anadolu lisesi mezunundan sevgiler.
Alp'e geçmiş olsun kelebeğim.Yahu bu aşı nedir?Biz hemn antibiyotiği dayıyoruzda :(
Şidi sen 'Sema'nın söyledikleri kulağımdaydı,' falan diyince düşündüm de biz birbirimizin sesini hiç duymadık, acaba kulağında nasıl bir ses vardı?:)
Hiç ilaç kullanmadan hastalık atlatan cinstensiniz siz de galiba. Daha önce de hem Alpinin hem senin hastalığına tanık olmuştum, çorba, ıhlamur vs. atlatıyorsunuz hemen. Ben de öyleyimdir, son bir haftadır milletin, 'doktora git!' dırdırıyla uğraşıyorsam da...:/
İnşallah geceyi rahat geçirmişsinizdir ve bu sabah güzel bir kahvaltıdan sonra zımba gibi olur.
Ne kadar gururlanıyorsundur kim bilir. Teşekkür almış takdiri kaçırdığına ağlıyor.:) Çok kötüdür ama o da, bilirim. 1 puanla kaçırdığım gün annemle babam beni mutlulukla teselli ediyorlardı.:)
(Bir ara bana mailden hangi okulda olduğunu yazar mısın?)
Demek ki çocuk isterse anne-babasının durumunu kendine gerekçe olarak almadan da başarılı olabiliyor.
Aferin be ona!
İyi tatiller ikinize de...
Ah canım benim, geçmiş olsun. Tatile hasta olarak mı başladı yani? Kıyamam ben ona...
Söyle kuzuya, anadolu lisesi zordur ve her donemde taktir alınmaz. zaten her dönem taktir almak çok sıkıcı ve tekdüze olabilir :)
güzel bir tatil diliyorum ikinize de...
Kelebek annem olur musun ((:
Alpi çok şanslıymış ya walla kıskandım onu ne güzel ilgileniyorsun lavanta yağı damlatmış filan((: Sen harika bir annesin biliyorsun di mi?
Sevgiler..
Çok çok geçmiş olsun benden de :( aslında ben de senin gibi ilacı en ona bırakanlardanım. Bir an önce iyileşip aya kalkar umarım Alp. Bu arad tebrikler gerçkten. Tabi ki teşekkür Anadolu lisesi için çok önemli bir sonuç ama, her şeyden önemlisi onun kültürlü bir insan olarak yetişiyor olması. Şimdi öğrendiklerinin sonrasında ona temel oluşturacak olması. Puanları değil, onun ne kadar biliyor olmassının ona katacakları...
Benden sevgiler ona...
Anlaşılmak, varolma amacımızın katmanlarından biri değil mi zaten kelebekcim, gözlerin boş yere dolmuyor...
Sevgili çocukla çocuk, -sahi ne güzel bir isim bu- iyi dilekleriniz için teşekkürler, oğluma ilettim dileğinizi
Biyo’cuğum, aşı değil bahsi geçen iğne demiştim basit bir ateş düşürücü yani, aşı için geç kalındı artık kasım ayı gibi yapılması gerekiyordu gripten korunmak için ama o da çok etkili olmuyor, ben bu kez ilaç vermeden atlattım sayılır, şimdi daha iyi sadece biraz ağzı burnu kızardı silmekten
Sevgili Sema; mailden yazmıştım ama buradan da söylim Kulaklarında ses olmak, sesi duymakla olmuyor bende, bende sözcükler sese dönüşüyor, sözcüklerin gücü beynimi kuşatıyor, o yüzden senin sözcüklerin beynimde bir sesle buluşup durmadan tekrarlanıyor:)
Aslında ilaç kullanmayı pek severim de bu kez inat ettim. Alpereninin okul başarısı bizim özel durumuzdan hiç etkilenmedi neredeyse ancak elbet tabi başka duygusal yıkımlar yaşamadı değil, daha erken olgunlaşmak gibi mesela…
Teşekkür ederim Şule’ciğim demi ama her zaman takdir olmaz ya, senin tost hikayeni anlattım güldük bu gün arkadaşlarla
Çilekli süt seninde annen olayım gel, nende olmasın eminim senin annende sana çok özel şeyler yapıyordur hasta olunca, hastalık aynı zamanda iyi bir nazlanmayı da bonus olarak getiriyor yanında ama ben grip olduğumda –yani çocukken ve gençken- çok ağır geçirdiğimden çok mızmız olurdum, annem ıhlamur yapardı isterdim ki yanımdan hiç ayrılmasın, ama çalışıyordu ben salya sümük evde yatardım, bir başıma sıkılırdım, aklıma hep o manzara gelir biri grip olunca özellikle.
Sevgili ss, teşekkür ederim iyi dileklerin için, bir yazar diyor ki hayatın bütün amacı yanlış anlaşılmaları8 düzeltmektir, demek ki hep anlaşılma kaygısı ile yaşayıp duruyoruz…
Hepinize kucak dolusu sevgiler…
Yorum Gönder