Geçen Yaz İstanbul'da...

Bu yaz İstanbul’a gidemediğimiz için bu günlerde içimizde İstanbul özlemi dolaştığından bari geçen yazı anlatayım istedim. Geçen yaz Rodeo ben ve Leyla hep birlikte İstanbul’a gittik neredeyse 45 gün oradaydık (bunun 30 günü Rodeo’lu kalan 15 günü Leyla ve benimle geçti geçti, Rodeo yaz okulu bitince bizim İngilizce kursumuz devam ettiği ve evde sıkıldığı için babasına gitti) biz İngilizce kursu sevdası ile her gün Sarıyer-Taksim belediye otobüslerinde, Beyoğlu sokaklarında sefilleri oynarken Rodeo’da Büyükşehir belediyesinin yaz okullarına devam etti, orada masa tenis, basket, satranç dallarında ödüller ve dereceler aldı, hele bir gün biz biraz geciktik kurs çıkışı Beyoğlu’ndaki mağazalara daldık, eve geldik ki Rodeo anahtarını almayı unutmuş kapıda bekliyor ama elinde bir kupa var, aaa bu ne dedik hemen, “anne en teknik oyuncu kupası benim oldu” demesin mi” Leyla ablası ve ben hemen kucakladık öptük onu, sevinci gözlerine yıldız yıldız parlayan Rodeo başarılı olmanın gururu ile kasılırken biz de ona övgülerle destek oluyorduk. Ardından masa tenisi turnuvası ve satranç derecesi geldi. Tabi Sevin ablada tebrik eti onu, Sevin abla annemin kiracısı ama aslında benim için daha derin anlamları olan çok asil bir ruha sahip, özel ve özellikli biri, bizim evin alt katında, bizim çocukluğumuzun geçtiği bakkal dükkanını artık bir emlakçi olarak kullanan ve “vayy be bizim dükkan bu kadar güzelmiymiş” dedirtecek kadar değiştiren harika bir insan! Düşünceli, duygulu,akıllı, hassas ve çalışkan biri. Geçen yaz onunla deniz kenarında içtiğimiz çayların ve yediğimiz tostların güzelliği ile gülümsüyoruz bu yaz… Yukarıdaki resimde sihay elbisesiyle sahile bizi çay içmeye götürdüğü sabahlardan birinde bize herzamanki gibi gülümserken...Belki yeniden aynı güzellikleri yaşarız birlikte, kim bilir diyerek… Yaşam…

Biz İngilizce kursuna devam ederken yaz sonu başka konuklarımızda oldu İstanbul’da ve işte onlarda biri, bana “kelebek” diyen bir arkadaşımdan bahsetmiştim ya hani, işte o ve eşi formula yarışları için Çanakkale’den İstanbul’a gelince hepimiz çok şenlendik. O bir sanatçı, ressam, ama dana önemlisi o benim arkadaşım! Eşi yeğenleri ile gezerken, biz de Arzu ile Kız Kulesi, Emirğan Sabancı Müzesi, Eminönü Galata köprüsü, Ortaköy sahilinde denizi seyrettik, birlikte anılar yazdık, güldük, ağladık, hayallerimizi coşturduk ve bol bol resim çektik…
Şimdi geçen yazı özlem ve sevgiyle anarken, “yeniden yaşarız değil mi?” Diye kendi kendime sorup “elbette yaşarız” diye yine kendi kendime mırıldanıyorum… Yüzümü denize dönmüş hüzünlenirken...
Resimler geçen yazın İstanbul’undan “Harika Yaz” adlı dosyadan…Kaldırılmış anılardan…