Rodeo'nun doğum günü

16 Agustos'da Rodeo'nun doğum günü vardı. Pastasının üzerine mumlarını yakarken cok keyıflıydı, yanında ki güzel gülen çocukda Flora, Flora çok neşeli ve güleryüzlü bir çocuk, annesi beni arkadaşım, o akşam doğum gününde anne-kız bizi yalnız bırakmadılar sağolsunlar, balkonda küçük bir 14. yaş günü kutlaması oldu bu, Rodeo'ya babası istediği cep telefonunu aldı, birlikte Adidastan istediği basket ayakkabılarını aldık, çok mutluydu o gün, akşam Arzu teyzesi harika bir tişört almış, hatta Yeşim ablasıda (Rodeo'nun huzurlu evinin sahibi) gelemediği halde hediyesini gönderdi ve arayıp doğum gününü kutladı . Gecenin ilerleyen saatlerinde bir de satranç takımına sahip oldu. Rodeo gecenin sonunda çok mutlu olduğunu söylyerek"keşke hergünüm böyle olsa" dedi. Arzu beni de kutladı o akşam onu dogurdugum için:) Rodeo'yu dünyaya geldiğinde ben henüz çok gençtim, onunla büyüdüm, onunla ağladım, ama öğrendim... Bence bir kadınla bir erkeğin çocuğu olduğu andan itibaren, tam o andan itibaren aile yaşamı denen düzenli ve sorumluluk dolu yaşam başlıyor. Aile yaşamı herkesi ama herkesi normalleştiriyor, evcilleştiriyor. Çünkü çocuklar her zaman düzenli bir hayatı istiyor ve müşteri daima haklıdır şeklinde diretiyor. Doğanın kanunu herhalde, benim tercihim, çocuk düzenli ve sağlıklı bir ortamda büyüsün şeklindeydi. Ve bunun bedeli de yüksektir. Ben böyle mi büyüdüm? Hayır tabiî ki..ama Madem isteyerek bilinçli bir şekilde anne oldum oğlum için bu hayatı kurmanın bedelini ödemeye hazırdım.ve sanırım uzun yıllar kendimi yok sayarak ödedim de.. O şimdi 14 yaşında. İlk 12 yıl insan yaşantısının temelini kurmakta çok önemlidir. Buraya kadar kendime verdiğim sözü tuttum. Sonrasını göreceğiz. Bakalım başarabilmiş miyim? Oğlumun hayattaki duruşu bunu bana gösterecek. Ben zaten anneliği tam zamanlı duygusal bir iş olarak görüyorum. Buna severek ve isteyerek girdim bunun bedeli büyük olmasına karşılık bu da benim aklımı koruyor diye düşünüyorum. Kendime dönüp baktığımda çocukluğumun sancılı, üzüntülü anları da var aklımda elbette ama çocukluk kavramı saflık, sevgi ve güven duyguları yüklü bir dönem benim yaşantımda. Belki de en çok bu nedenle kötü, talihsiz çocukluk yaşayan küçükler için yüreğim gerçekten kanar. Çünkü neyi kaçırdıklarını iyi bilirim. Zaten hayat boyu şuna inandım annelik ya da başka bir şey fark etmez insan neyi yapıyorsa mutlaka iyi yapmalıdır. Buna kesinlikle inanmama karşın çok bezginlikler yaşadığım, hayatımı alt üst eden, hala kâbuslarıyla savaşadurduğum bir evlilik yaptım. Bu da ayrı bir handikap yaşamımda… Ama çok şükür ki artık 1 yıldır ana-oğul daha huzurluyuz... Doğum gününe dönelim bence bu yazı hüzünlü olmamalı, neşeli olmalı çünkü o akşam herkes mutluydu...
Franbuazlı pastanın yanında börek, kurabiye ve salata çeşitlerimizde vardı ama ne yazık ki görüntü alamadık, bu görüntüde Rodeo'nun yeni cep telefonundan;) kutlanmayan bir doğum günü var Rodeo'nun ve her yıl onu hatırlatır bana, çocuklar hiçbir şeyi unutmuyorlar, hele oğlum, sanırım biraz da bana benziyor, biriktiriyor biriktiriyor, zamanı gelince kullanılmak üzere bir yerlede bekletiyor, o yüzden mümkün olduğunca az hatayla ilerlemek gerekiyor. Çok dikkatli olmam gerektiğini biliyorum... O benim hayatta yaptığım en iyi iki şeyden biri, birincisi! Çok yaşasın... İyi ki doğdun balığım, iyi ki.. Ve ne mutlu bana ki hayatımdasın!