Her yere koşarak yetiştiğim çok güzel günlerden geçiyorum. Bir yandan ev topluyorum, bahçeyi ekiyorum, tez okuyorum, ödev okuyorum, sınav yapıyorum, ihtiyacı olanlarla ilgilenmeye çalışıyorum. Yetim çocuklar için iftarlar düzenleniyor onlara katılmaya gayret ediyorum. Arabamın muayanesi gelmiş bu gün onu da oğluma pasladım az önce. İyi ki o burada bu süreçte. Çok ama çok kıymetli varlığının desteği. Evdeki tüm kitapları o paketledi ve dün gece kitap paketleme işi bitti...

Yarın Eylül'e gideceğim yine. Geçenlerde uğradığımda hala maaş bağlanmadığını öğrendim. Elektrik faturaları gelmiş zorla aldım ellerinden ödedim. Bu güzel ayda ne güzel denk geldi. Başka ihtiyacınız var mı diye sordum söylemediler. Kim size destek oluyor dedim Abim dedi kadıncağız. Yarın gidip en azından alışverişe götürebilirim diye düşünüyorum. Hayat bazı insanlar için zorlukları getirdiğinde diğer insanların ne yapacağına bakıyor sanki.  Ben şahit olduğum her olayda bir şeyler yapmam için şahit edildim buna diyerek bir hızla çözüm üretmeye çabalıyorum. Az önce de 3. sınıf öğrencilerimizden biri mesaj yazmış babam covid oldu yoğun bakımda çok zor durumdayız maddi sıkıntımız var diye. Hemen bulunduğu ilden adresine ulaştım sonrada muhtara ulaşmak için Ordu ilinin tüm muhtarlarını aradım neredeyse 2 saat sonra mahalle muhtarına ulaştım durumu teyit ettirdim. Çok ihtiyaç sahibiymiş gerçekten de. Hemen arkadaşları 1 saat içinde organize ettim ve bir miktar yardım yolladım. Çok şükür. Şimdi bu ramazanın son 10 gününde her gün bir yardımda bulunarak gerçek ihtiyaç sahiplerine ulaşabilmeyi ümit ediyorum.

Şimdi akşam için ekşi mayalı pide ve sıcak tereyağlı tulum peynirli poğaça yapmaya gidiyorum. Zaman kalırsa da eşya paketleyeceğim ve yeni evin perde ölçülerini almaya gideceğim. Zira burası bir çatı katı olduğundan pencereler minicik...

                                 13 yıldır oturduğum bu küçük çatı katındaki son 15 günüm....