Bu hafta Pazartesi dışarı çıkmıştım en son. yarın Cuma bir de yarın çıkacağım. Bu haftaki derslerimi bitirdim bugün. 

 İlginç bir hafta geçiriyorum. Hatırla Sevgili dizisinde 55 bölüm izledim. Hafta sonu tamamlarım 68 bölümü. Şu anki tek pişmanlığım keşke oradaki çocukluk anlayışı, çocukluk kavramlarının nasıl işlendiğine dair içerik analizi yapsaymışım. Bence müthiş bir çocukluk kavramı vardı. Büyük acılar, büyük umutlar, büyük dostluklar. İnsanın karanlık dehlizleri,  insanlık dışı işkenceler. Fakat bu tarihsel süreç içinde çocukluk anlayışının işlenişi muazzam. Daha önce incelenmiş mi bir araştıracağım. Geçmişten günümüze şekillenen bir çocukluk algısı var. Çocukluğun değer algısını şekillendiren kültürel kodların köklü değişimlere maruz kalmasının yolculuğu. bence müthiş işlenmiş...

. Aklımdan ne muazzam sorular geçiyor bu konuda...

Dün akşam oğlum geldi İstanbul'dan. 10 gündür yoktu. O gelene kadar  neredeyse hiç mutfağa girmedim diyebilirim. Kendim için geçiştirdim hep. Dün ekmek pişirdim. Bugün onun için güzel bir iftar menüsü hazırladım. Kendisi verdi menüyü; mercimek çorbası+ İzmir köfte+ pilav+salata. Bu pandeminin bana hediyesi oğlum. Yurt dışındaydı geçen yıl Nisan sonunda geldi. Tam 1 yıldır birlikteyiz. Uzaktan devam ediyorlar hala. Ona uzun bir aradan sonra öyle çok alıştım ki. Yeniden gittiğinde zor olacak bana eminim. Şimdi varlığının tadını çıkarıyorum. Bu diziyi izlerken 1994 yılında Ankara'da evliliğimizin seyrini değiştiren bir suikast olayının detaylarını konuştuk oğlumla. O da babam bana bu konuyu ilk kez anlattı anne bugün dedi. 

Yarın iki haftadır görmediğim Eylül'ü görmeye gideceğim. Ona kitap seçeceğim birazdan çocuk kitaplarımın içinden. Sonra alışveriş yapıp dönerim sanırım. 

4 yıl önce bu Litvanya'da hep bir havalara uçma pozları vermişim. karşıma çıkıp duruyor. Bir daha ne zaman gideriz böyle yerlere beli değil...