Dün gece yine yeni nur topu gibi doğan dizime bir 6 bölüm daha ekleyerek uyudum:))) sabah erkenden başladım güne. Hafta sonu ful zamanımı aldığı için eğitim programı hiçbir şey yapamamıştım. Öğlene kadar evde  temizlik yaptım ve biraz adam ettim dağılmış evimi. Öğleden sonra yüksek lisans öğrencimin tezi için öğretmen-çocuk ve ebeveyne sorması için bazı sorular hazırladım. Mühendislik Fakültesinden ikinci danışmanlığını yaptığım bir öğrencimle çalışıyorum. Şahane bir robot hazırladı. Robotu okul öncesi sınıflarında eğitim robotu olarak kullanacağız. Öyle kurguladı. Mühendislik kısmında ilk danışmanı destek oldu ben anlamıyorum orayı. Ama eğitim ortamlarında kullanma kısmını birlikte çalışıyoruz. Özellikle özel eğitim öğrencileri için de kullanılabilecek bir tasarım bu. Robotun sınıf içinde bir rotası var. O rota üzerinde seyahat ediyor ve belli istasyonlarda durarak çocuklara çeşitli kavramları söylüyor, bekliyor çocuklar bulup getiriyor doğru oyuncağı. Okul öncesine uzak bir bölüm mühendislik ama Elif çabuk öğreniyor. Mühendislik okumuş ama hayali okul öncesi öğretmeni olmakmış. Ne güzel birleştirdi aldığı eğitimi ve hayalini.  Bir oyun aracı gibi. Mühendislik becerisiyle eğitimi birleştirme gayretimiz takdir edilmeyi hak eder:) robotun bu gün deneme uygulamasının videosunu yollamış Elif. Çocuklar dikkatlice komut bekliyor ve hemen söylediği kavrama uygun oyuncağı bulup alıyor. Ardından bir makalemizin son okumasını yapıp biraz bir şeyler ekledim. Okumam gereken bir kaç sayfa bir de. Tüm gün başka ne yaptım? Bu kadar. Fazla bir üretim yok bu gün. Bir de akşam üzeri dışarı çıkıp bölüm arkadaşlarımla akşam yemeğine katıldım, ardından bir arkadaşa hediye aldık. Bunun  dışında bir şey yok. Bir makale düzeltilmeyi bekliyor. Bir de öğrenci ödevleri fakat dikkatim çok dağınık. Biraz da hüzünlü müyüm ne?  Ben bu akşamda bir kaç bölüm izleyeyim:)

 Ne güzel ramazan geldi. Bana da huzurla güzellikler taşıması için dua ettim... 

Şule'yi kıskandım şiir konusunda. Heybemden bu çıktı bu akşam

Öyle çıplaktın ki içinde şiirden başka

hiçbir şey yoktu, gövden neyi hatırlıyorsa

ona inanıyorum, beni hatırlamasa da, biliyorum

bazı uzaklıkların hiç mektup beklemediğini.

Haydar Ergülen

Bu fotoğraf tam 4 yıl önce bu gün Litvanya Klaipeda'da baltık denizi kıyısında çekilmiş. Kucağıma düşüverdi bu gün...

Yine ne zaman çıkarız böyle seyahatlere özgürce...