Bir Yaşamın Ardından bakmak

Bugün bir arkadaşımın ölen annesini evine gidip ondan geriye kalan eşyaları bir spotçuya verdik. Geride yaşanmış koskoca 75 yıllık bir ömrün izlerini taşıyan evin içinde neredeyse bir yarım gün geçirdim. Kendi yaşamımı düşündüm. Bu gün ölsem dedim geriye benden kalacak eşyaların yarım günlük bir hikayesi olacak. Benim yakınlarım ve spotçu arasında geçen en fazla 15 dakika süren bir pazarlık ardından anılarım bir kamyonetin kasasına doldurulacak. Geriye kalan o eşyalar artık bir ruh taşımayacağı için, beni hiç tanımayan insanların kullanımına sunulacak. Çok hüzünlü geldi bu bana.  Bu fotoğrafı o evin penceresinden çektim.