Bahar yağmurlarıyla bitiyor gün. Burası bir çatı katı ve yağmuru deli gibi yaşatıyor insana.Çıtır çıtır sesler eşliğinde üniversiteden hocamın canlı yayını dinliyorum. Gün 'hayat'la' başladı ölümle bitti demek istiyorum. hayat ve ölüm ne kadarda kol kola yürüyor her yerde. Kuzenimin babası, halamın eşi, eniştem bu gün bir süredir yakalandığı kalp rahatsızlığına yenik düştü. Bu dünyadaki sınavını tamamladı. Allah ona merhametiyle muamele etsin inşallah. Bu gün İstanbul'dan Konya'ya doğru yola çıktılar. Onu bundan sonraki ebedi evine yerleştirecekler. Şimdi yanında olamayacağım onların ama mutlaka gidip anılarını ve acılarını paylaşacağım.

Okuldaydım tüm gün. Hiç dersim yoktu. Öğrencilerle online toplantı yaptık. Hepsinin ayrı ayrı kaygıları var. Haksız da değiller. Fakat bu sürece artık uyum sağlamamız lazım. En önce uyum sağlayan kazanır. Kazanmaktan kastım ise bir zafer değil. Uyum sağlayanın ilerleme hakkı olur demek istiyorum. O zaman bu süreçte hayıflanmaktan şikayet etmekten bir an önce vazgeçmeliyiz. Bu gün toplantıda öğrencilerin en önemli kaygısı sınavlardı yine. Öğrenmenin nasıl daha etkin olabileceğini bu süreçte merak eden yok. Biz çocukların öğrenme süreçlerini nasıl destekleyeceğimize yoğunlaşmalıyız oysa. 

Bu gün doktora savunmamı yapalı tam 3 yıl olmuş. Yıl dönümü fotoğraflarımı sosyal medya hesaplarım hatırlattı. Oradan buraya aldım bu fotoğrafı. Unutmayayım bu emekleri diye:)