Uzak mesafelere özlem taşıyorum sırtımda,
Ağır yüklerin kasırgası gibi boynumda.
Sense, uzak bir ihtimal gibi duruyorsun karşımda.
Sözcüklerini ve sesini esirgeyerek bakarken bana,
Bir portakal çiçeği kokusu yayılıyor etrafa,
Uzak ihtimaller arasından fırlayan sabırsız bir çocuk kalbi gibi telaşlı, ürkek, çekingen bir sesle kapatıyorum kapılarını şehrin.
Bir misafir edasıyla yer alırken yanında,
Koşuyorum şehirlerarası yollarda.
Yeniden, özenle seçilmiş cümlelerden bir demet yapıp oyalarken kalbimi, dokunamıyorum bile yalnızlığına!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder