Mehmet Liva'ya davet etti, arkadaşlarım bana süpriz yatılar, yemekler yendi, çaylar içildi, pastalar kesildi, ben Liva'nın o çok sevdiğim bahçesinde Eylül rüzgarı ile şalıma sarılırken 36 yaşından hayata baktığım o ilk gece herşey ama herşey ilk çocukluk günlerinde ki gibi umut dolu oldu.... Sarıldık, sarmalandık, kucaklaştık, fotoğraf kareleriyle anılaştırdık...Teşekkür ederim; Mehmet, İlkay, Zehra, özlem ve Alperen'e....
2 yorum:
canım arkadaşım iyiki doğdun tekrar ve kıskandım tekrar:)
insan nasıl duyar o ihtiyacı,yalnız hissettiğinde..sarmak ve sarmalanmak :) üşüdüğümü hissettim bi an..
Yorum Gönder