Sonra bir gün Emine beni arıyor İstanbul'da İKEA ya gittin mi sen hiç diye, hemen gelip beni alıyorlar, ilk kez görüyorum bu ikea yı, acaip hoşuma gidiyor tasarımları ve en çok da 35 metre karelik ev, ben bu evi istiyorum, herşeyi ile bana göre olmuş diyorum, gülüyoruz, espiriler yapıyoruz ama en çok da benim şu bitmeyen hayallerimi bir kez daha masaya yatırıp acaba ne zaman Bu şehirde hem ait hem de dahil olarak yaşamaya başlayacağım fikrine hüzünlenip ikea köftelerindne yiyip, çaylarımızı içip, öyle özlem gideriyoruz....
1 yorum:
ay kelebeğim ben de çok seviyorum ikeanın o mekan düzenlerini...herseferinde birini evime taşıyasım geliyor :))
(ve ne güzel seni yazarken görmek)
Yorum Gönder