Hepimiz birbirimize görünmez iplerle bağlıyız. O zaman hepimiz birbirimizden sorumluyuz.
Perşembe, Ağustos 23, 2007
Bu da nerden çıktı?
Ani bir kararla buradayım, başıma ne gelecek bilmiyorum, ama bu bir yolculuk, hayat hep bir yolcuktan ibarettir ama asıl yolculuk kendi içimizde çıkmayı göze alabildiğimizdir, ondan sonrası bununki kadar cesaret gerektirmez. kendi iç yolculuğunda zaaflar, korkuları ve yenilgileriyle yüzleşebilenleri öbür yolculuklarda artık çok sıkıntı çekmezler diye düşünüyorum. Beni tetikleyen biraz da Dory oldu sanırım. Dory birkaç haftadır yaşamını ve yazılarını hayranlıkla takip ettiğim Bagdatcafenin sahibi, onun sitesini favorilerime ekledim,umarım bana kızmaz, nefis paylaşımları kıskanılacak kadar sıcak ve samimi, yaptığı nefis görünümlü yemeklerini ise hiç sormayın başlı başına bir zevk abidesi, zaten asil bir bir Yengeç'den başka ne beklenebilir ki? Onun bu samimi paylaşımlarında kendime ayna tutulmuş gibi hissetmem beni fazlasıyla dürtükledi ve bu sayfayı hazırlamama neden oldu, her aşamada onun sayfasında gezip evet ben de bunları anlatmalıyım diye kendi kendime gülümsedim, oysa kızkardeşim ve kuzenimin sayfalarını uzun zamandır takip etmeme rağmen kendim için buna cesaret edecek gücü bulamamıştım. Buradan kendi kendime olan konuşmalarımı paylaşacak, arkadaşlarıma zaman ayıracak ve kendim için yeni ve öğretici bir yolculuğa çıkacak gibiyim, en azından şimdilik sadece merak ve heyecan var, bu paylaşımın beni zenginleştireceğine inanıyorum, hayatının her alanı için daha iyisini istemeyi ve daha iyisi için çabalamayı öğrendiğinde herşeye anlam veren şeylerin nasıl değiştiğini fark ediyor insan . Belki de bu süreçte kırgınlıklarımı, kızgınlıklarımı anlayabilir kendim dahil, herkesi affedebilirim belki diye düşünüyorum...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
10 yorum:
Merhaba,
Seni burada görmek gerçekten güzel ben seni tanıyorum yaptıklarını biliyorum da herkes de bilsin tanısın isterdim hep.. çünkü herşeyinle dolu dolu örnek alınabilecek bir hayatın var.. Azmin, cesaretin, sevgin, anneliğin, eğitimciliğin, arkadaşlığın, dostluğun ne biliyim herşeyinle. Sen benim için çok kıymetlisin.. Sen benim için kuzenden çok ablasın, dostsun, en herşeyimi bilensin, en zor anlarımda hayatıma yön verensin kıymetlisin işte.. Rabbim hep yanında olsun inşallah...
ödül'cüğüm ne güzel sözcükler dökülmüş yüreğinden, senin anlamında benim için çok farklı herkeslerden hem de! Sana rastladığımda henüz çok küçüktün,sarışın, gülen yüzü ve gülen gözleri olan,şeker gibi bir şeydin ve ben de henüz çok gençtim, Ankara'da büyüdüm, büyürken annenden çok şey öğrendim, ve o öğrendiklerim gökyüzü gibi hep peşimden geldi, beni terk etmedi:)nice güzellikleri birlikte paylaşmak dileği ile.. Kucaklıyorum seni...
Senin yazdıklarını okumak da çok güzel; payım olduğu için çok sevindim.
Yeni çağın arkadaşlığı, komşuluğu böyle oluyor; kucağıma bilgisayarımı, yanıma çayımı alıp sanal arkadaşlarımı okumak, onlara yorum bırakmak, yemekten sonra kahveye uğramanın, telefon açıp çene çalmanın yerini aldı.
Paylaşmadan olmuyor.
Sevgiler.
Sevgili Dory; burada olmamda en büyük pay senin,ben yaşamdaki işaretlere inanırım, o işaretlerin gücüne ve enerjisine ve senden bana gelen ışığın zamanlaması müthişti! Nefessiz kaldığım bir günün akşamında gerçekleşti herşey... Teşekkür ederim. Evet paylaşmadan olmuyor...
şu karmaşık dünya macerasının orta yerinde karşılaştık seninle..herkesin sıradan bir ruh taşıdığı bu dünyada nasılda güzellikler taşıdığını fark ettim.Kalbine sahip çıkan ender ve cesur kadınlardan birisin...çok az bir zaman aynı kenti paylaşabildik ama ben seni hatırladığım zaman içimden hep güzel şeyler geçiyor..Ve "ÖMÜR" adına hayat dediğimiz bir yolculuktur yeryüzünde bu yolculukta insanlar girer hayatımıza kimileri kalır kimileri başka hayatlara göç eder.Umarım kalıcı bir insan olursun ömrümde sevgili arkadaşım...
Sevgili Sultan, ikimizde biliyoruz ki birlikteliklerin süresi belirlemiyor kalıcılık çizgisini! sen kendimi paylaşırken çok da konuşmama gerek olmayan birisin,bazen sözcükler yetersizdir çünkü. Oğlunla sevgi dolu ve uzun bir hayat diliyorum sana. Sevgiler.
O ilk adım...nerelere taşıyor insanı değil mi?
Hem de nasıl!!
iyi ki de çıkmış bi yerden :)
paylaşmak en güzel şey bu dünyada..
bi gün karşılıklı çaylarımızı içerek de sohbet edebileceğimize de inanıyorum hem ben :)
sevgili 7. oda, ne güzel olacak boyle bir gün limonlu çaylarımızla kelimelerimizi coşturacağız elbet:)
Yorum Gönder